دیوارنگاره جدید شیراز؛ بازخوانی اقتدار تاریخی ایران در پاسخ به اظهارات روبیو

ایده دیوارنگاره جدید نصبشده در شیراز با الهام از سنگنگاره بیستون شکل گرفته است؛ اثری تاریخی متعلق به حدود ۵۲۰ سال پیش از میلاد مسیح که در آن داریوش اول، نه تن از یاغیان و شورشیان را به بند کشیده و اقتدار و حاکمیت خود را به نمایش گذاشته است.
این دیوارنگاره، بازخوانی اقتدار تاریخی ایران و تأکیدی بر تداوم این اقتدار در دوران معاصر است. در توضیح ایده این اثر آمده است که با توجه به اشارههای تاریخی مطرحشده در اظهارات روبیو درباره ایران، تلاش شده با زبان هنر روایتی از تاریخ و اقتدار ایران ارائه شود.
در بخش سمت راست دیوارنگاره، ترامپ، نتانیاهو و روبیو در امتداد طنابی به تصویر کشیده شدهاند که به گردن یاغیان و متجاوزان به خاک ایران انداخته شده است. این ترکیب تصویری با ارجاع به سنگنگاره بیستون، بر مفهوم ایستادگی ایران در برابر متجاوزان و دفاع از حاکمیت ملی تأکید دارد.
در سوی دیگر اثر، آقای ذوالفقاری، آقای بقایی و یک چهره از جامعه عشایری ایران با تفنگ برنو دیده میشوند. در روایت ارائهشده برای این دیوارنگاره، این سه شخصیت نماد سه ضلع اقتدار و ایستادگی ایران هستند: میدان، دیپلماسی و مردم.
قرار گرفتن آقای ذوالفقاری، بهعنوان نماینده حوزه نظامی، در کنار آقای بقایی، نماینده حوزه دیپلماسی، و چهره عشایری مسلح به برنو، بیانگر این نگاه است که اقتدار ملی بر پایه همراهی و انسجام این سه ضلع شکل میگیرد.
بر اساس توضیح ارائهشده، در این روایت دولت جدا از ملت دیده نمیشود؛ بلکه مردم در کنار دولت و میدان، بخشی جداییناپذیر از ایستادگی و دفاع از سرزمین ایران هستند. به این ترتیب، عناصر بهکاررفته در دیوارنگاره تلاش میکنند پیوند میان نقش نیروهای نظامی، حوزه دیپلماسی و جامعه مردم را در شکلگیری اقتدار ملی نشان دهند.
همچنین جملهای که در ادامه این اثر آمده، برگرفته از توییت آقای محسن رضایی است و با اشاره به تاریخ ایران، بر استمرار اقتدار و هویت تاریخی کشور تأکید میکند.
هدف از خلق این دیوارنگاره، صرفاً پاسخگویی به اظهارات مقامات آمریکایی و اسرائیلی عنوان نشده است. در توضیح این اثر آمده است که با تکیه بر یک نماد تاریخی ماندگار، تلاش شده پیوند میان گذشته و امروز ایران به تصویر کشیده شود.
این دیوارنگاره در نهایت بر این ایده استوار است که اقتدار سرزمینی، حاکمیت ملی و ایستادگی مردم، ریشههایی عمیق در تاریخ ایران دارند. استفاده از عناصر برگرفته از سنگنگاره بیستون نیز برای پیوند دادن یک روایت تاریخی با برداشت معاصر از اقتدار و انسجام ملی انجام شده است.
